احمد مؤمنی راد
امیر مقامی
مطالعات حقوقی (دانشگاه شیراز)، دوره 12، ش 3، پاییز 1399.
چکیده
مقاله حاضر با روش توصیفی – تحلیلی و با تکیه بر رویه پیشین دیوان بینxadالمللی دادگستری در خصوص تعهدات عامxadالشمول، به دنبال واکاوی و پیشxadبینی فرجام طرح دعوای گامبیا علیه میانمار در قضیه اجرای کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسلزدایی (1948) نزد دیوان بینxadالمللی دادگستری است. تحقیق پیشرو نشان میxadدهد؛ نخست، دادخواست گامبیا مبنی بر تقاضای صدور دستور موقت از وجاهت کافی برای نیل به مقصود برخوردار است. دوم اینکه تعهدات مندرج در کنوانسیون منع نسلزدایی از قواعد آمره و تعهدات عامالشمول محسوب میشود که اگرچه بر صلاحیت دیوان اثرگذار نیست، لیکن زمینه کافی را برای استحقاق گامبیا جهت طرح دعوی فراهم میxadکند. همچنین گروه روهینگیا «گروه تحت حمایت» کنوانسیون محسوب میشود، اما اثبات این امر که آیا دولت میانمار در ارتکاب این جنایات مسئولیتی دارد یا خیر، به ادله مرتبط با کنترل، هدایت یا دستور مرتکبان از سوی دولت میانمار و ارزیابی دیوان از وقایع بستگی خواهد داشت. دعوی حاضر، بهویژه از آن جهت که بر مبنای تعهدات عامxadالشمول و دستهxadجمعی در راستای حمایت از حقوق بشر مطرح شده است، میxadتواند نقطه عطفی در حقوق بینxadالملل محسوب شود.
کلیدواژهها
دسترسی به مقاله:
http://jls.shirazu.ac.ir/article_5916.html
برچسب:
نویسنده: مهراد باقری
تاريخ: دوشنبه
1 دی
1399 ساعت: 21:51